English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified
Και η βρόχα έπεφτε στρέιτ θρού.
Γιώργος Ζαμπέτας, Λαϊκός συνθέτης


Ψιλή ψιλή βροχούλα, ποτίζει το χωράφι
Κι η κάθε μια ψίχαλα έν’ακριβό  χρυσάφι
παιδικό ποίημα

...Βρέχει πάλι απόψε στα σπιτάκια τα φτωχά
κι όμως στη δική σου τη γωνιά είναι ζεστά,
έχεις λησμονήσει την αγάπη την παλιά,
βρέχει πάλι απόψε στη μικρή τη γειτονιά.

Κάποιος περνάει απ' το σπίτι σου μπροστά
στέκει και κλαίει στη γωνιά
έχει στο στήθος τής αγάπης τη φωτιά
στα χείλη του τη παγωνιά.

Έλαμπες σαν άστρο στη μικρή σου την αυλή
κι ήσουν για τ' αγόρια μια ολόγλυκια πληγή,
τώρα το σκοτάδι πέφτει αργά στη γειτονιά
έχεις λησμονήσει την αγάπη την παλιά....


....Βροχή και σήμερα, βροχή στη στέγη μας,
βροχή στη πόρτα μας, ατέλειωτη βροχή
Και εσύ στα σύνορα, σ' ένα χαράκωμα
Και γύρω ο θάνατος, ατέλειωτη βροχή

Εγώ στα σύνορα, σε κάποιο γράμμα μου
Βαθιά στη χλαίνη σου, γλυκά να σε πονώ
Και συ στο σπίτι μας, παντού τα χνάρια σου
Παντού τα μάτια σου, πληγές στο δειλινό

Βροχή και σήμερα κι ούτε ένα γράμμα σου
Κι ούτε ένα μήνυμα στον μαύρο ουρανό
Φυλάξου αγέρα μου, φυλάξου αγρύπνια μου
Φυλάξου αγόρι μου, από τον κεραυνό...

..έχει λιγνά δυο δένδρα
μικρό ένα περιβόλι·
και κάμνει εκεί της εξοχής
μια παρωδία το νερό —
μπαίνοντας σε κλωνάρια
οπού δεν έχουν μυστικά·
ποτίζοντας τες ρίζες
που έχουν ασθενικό χυμό·
τρέχοντας εις το φύλλωμα
που με κλωστές δεμένο
πεζό και μελαγχολικό
κρεμνά στα παραθύρια·
και πλένοντας καχεκτικά
φυτά που μες σε γλάστρες
τα ’στησ’ αράδα-αράδα
μια φρόνιμη νοικοκυρά.

Βροχή, που τα μικρά παιδιά
κοιτάζουνε χαρούμενα
μέσ’ από κάμαρη ζεστή,
κι όσο πληθαίνει το νερό
και πέφτει πιο μεγάλα,
χτυπούν τα χέρια και πηδούν.
Βροχή, που ακούν οι γέροι
με σκυθρωπήν υπομονή,
με βαρεμό κι ανία·
γιατί εκείνοι από ένστικτον
δεν αγαπούνε διόλου
βρεμμένο χώμα και σκιές.

Βροχή, βροχή — εξακολουθεί
πάντα ραγδαία να βρέχει.
Μα τώρα πια δεν βλέπω.
Θόλωσ’ απ’ τα πολλά νερά
του παραθύρου το υαλί.
Στην επιφάνειά του
τρέχουν, γλιστρούν, κι απλώνονται
κι ανεβοκατεβαίνουν
ρανίδες σκορπισμένες
και κάθε μια λεκιάζει
και κάθε μια θαμπώνει.
Και μόλις πλέον φαίνεται
θολά-θολά ο δρόμος
και μες σε πάχνη νερουλή
τα σπίτια και τ’ αμάξια...
Καβάφης

Βρέχει, χιονίζει,
Τα μάρμαρα ποτίζει,
Κι' ο γέρος πα στα ξύλα
Κ' η γριά του μαγειρεύει
Κουρκούτι με το μέλι.
"'Ελα γέρο μου να φας
Πού να φας την κουτσουλιά,
Και του σκύλλου την οριά."
παιδικό ποίημα

Ήλιος και βροχή παντρεύονται οι φτωχοί, ήλιος και φεγγάρι παντρεύονται οι γαϊδάροι.
Ελληνική παροιμία

Καλό είναι να διαβάζουμε την πρόγνωση του καιρού πριν προσευχηθούμε για βροχή.
Mark Twain, 1835-1910, Αμερικανός συγγραφέας

Βρέχει βρέχει και χιονίζει
και το μάρμαρο ποτίζει
και η γάτα μαγειρεύει
και ο ποντικός χορεύει
παιδικό ποίημα

Ποτέ δεν μου άρεσε η βροχή.Με εκνεύριζε το γεγονός ότι θα βγω έξω και θα γίνω μούσκεμα, μελαγχολούσα με αυτή τη μουντάδα, αυτό το γκρίζο, τα παράθυρα κλειστά...μπρρρρ!!
Όμως τώρα τελευταία κάτι έχει αλλάξει....Μου αρέσει πλέον να φοράω το αδιάβροχο και τις μπότες και να κάνω μακρινούς περιπάτους....να βλέπω τις σταγόνες της βροχής πάνω στο τζαμι, να κυλούν όπως τα δάκρια...να πίνω ένα ζεστό καφέ , να ακούω απαλή μουσική και τον ήχο της....να παρατηρώ αυτόν τον γκρίζο ουρανό και να ονειρεύομαι...
Τι άλλαξε;;;;;......Εγώ....




0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ να είμαστε ευπρεπείς....ΑΣΤΕΙΕΥΟΜΑΙ!!!! εκφραστείτε ελεύθερα :-)